آفتاب مهربانی

اَلّلهُمَّ عَجِّل لِوَليِّكَ الفَرَج وَ العافِيَهِ وَ النَّصر

الســَّـلامُ عَليــکَ أيَّتُهَا الصِّـدِّيقَه الشَّـهيـدَه

عادت به روضه کرده دلم روضه خوان کجاست
صاحب عزای فاطمه، آن بی نشان کجاست
قربان اشک روز و شب چشم خسته ات
مولا فدای مادر پهلو شکســــته ات

يك آزمون اساسي با سه پرسش اساسي

سوال اول: اگر عزيزي را گم كرده باشيد، چه مي‌كنيد؟

 آسوده و بي‌خيال مي‌نشينيد تا كم كم فراموشش كنيد؟

 يا براي يافتن او همه تلاش خود را به كار مي‌بريد و از اين و آن سراغش را مي‌گيريد.

 شب و روزتان را به جستجوي او مي‌گذرانيد... تا آن كه او را بيابيد يا نشاني از او پيدا كنيد؟

كداميك؟

 سوال دوم: اگر كسي را دوست داشته باشيد و بدانيد كه او نيز به شما بسيار علاقه‌مند است، آنقدر كه از بيماري شما بيمار مي‌شود و از خوشحالي شما خوشحال، چه مي‌كنيد؟

تنها به زبان اين دوستي را ابراز مي‌كنيد؟

يا در عمل، محبت خود را به او نشان مي‌دهيد؟

پيوسته در پي جلب رضايت او هستيد، به مناسبت‌هاي مختلف براي او هديه مي‌بريد، لباسي را مي‌پوشيد كه او دوست دارد، از عطري استفاده مي‌كنيد كه او مي‌پسندد و ...

كداميك؟

سوال سوم: اگر بدانيد، كه براي حل مشكلاتتان مي‌توانيد به كسي مراجعه كنيد كه آماده كمك به شما مي‌باشد و براي ارتباط با او گفتن يك سلام كافي است، چه مي‌كنيد؟

از كنار اين موضوع بي‌تفاوت گذر مي‌كنيد.

یا اینکه تمام تلاش خود را براي استفاده از اين فرصت به كار مي‌بريد.

كداميك؟

اكنون ما كه محبت امام زمانمان را در دل داریم و ادعا می کنیم

در انتظار او نشسته‌ايم،

او را بیشتر از جانمان دوست داريم،

گره تمام مشكلاتمان به دست او باز مي‌شود،

چگونه‌ايم و چه مي‌كنيم؟

آيا او را فراموش نكرده ايم؟

آيا نبودنش براي ما عادي نشده؟

آیا هر صبح

روزمان را با سلام بر او شروع كرده و آمدنش را از خدا مي‌خواهيم؟

براي سلامتيش صدقه مي‌دهيم؟

آیا واقعا

برای ما مهم است ، حتي مهم تر از خانواده، دوستان، دنيا، پول، مقام، علم و ...؟

اونقدر مهمه که به خاطرش حاضر باشیم دست تو جیبمون کنیم و برای بالا بردن نامش از خودمون پول خرج کنیم؟

آيا حاضريم

فقط چند دقيقه از وقت روزمان را براي او اختصاص دهيم و درباره محبوبمان با مردم صحبت كنيم و بذر محبتش را در دل هاي پاك مردم آبياري كنيم؟

و مهم‌تر آن كه

آيا در برخورد با خانواده، دوستان، و آشنايان طوري عمل مي كنيم كه به عنوان دوستدار او آبرودار او باشيم؟

آنگونه كه مورد رضایت اوست زندگي كرده و عمرمون رو سپري مي‌كنيم؟

هنگاميكه نامه اعمال ما را مي بيند از كرده ما ناراحت نشود. طوري كه اگر همان لحظه با او رو در رو شديم بتوانيم سر خود را بالا بياوريم و از خجالت سرخ نشويم؟

.........

خوب است در اين آزمون

اين سه پرسش ساده را از خود بپرسيم و به خودمان نمره دهيم.

 از صفر تا بيست!

امام منتظران(عج): "ما در رعايت حال شما كوتاهي نمي‌كنيم و ياد شما را از خاطره نبرده‌‌ايم ..."

بيائيد ما نيز ياد او را از خاطر نبريم و براي آمدنش دعا كنيم  كه خود آن حضرت امر فرموده اند "و اكثروا الدعا بتعجيل الفرج" زياد براي من دعا كنيدكه...

 اللهم عجل لولیک الفرج 

محرم امسال هم که تموم شد.

تو مجلس عزاداری وقتي براي امام حسين(عليه السلام) گريه مي‌کنيم، معمولا تو دلمون میگیم : «مردم اون زمان چقدر نامرد بودند. اگه من اون موقع بودم تا پاي جان براي امامم مي‌جنگيدم. »

بعضی وقتا تو فکر و خيالمون خودمونو جاي حُر میذاریم و میگیم: «چرا حُر؟ کاش من اونجا بودم و اولين شهيد کربلا مي‌شدم.» 

یا اینکه به خودمون میگیم:

ای امیر من،

گرچه هنوز هفتاد پگاه از هم پیمانی همراهان آخرین حج رسول خاتم با تو نگذشته بود که پیمان الهی شکسته و امرش وانهاده شد.

اما به رشته های محبتت سوگند که ما از ورای این همه غبار تاریخ هنوز چشم انتظار اجابت پیمان غدیر در پگاه آدینه ظهور هستیم.

اللهم عجل لولیک الفرج

يه خاطره زيبا از دوست عزيزم آقا ميثم

چند روز پيش سوار تاكسي تلفني شدم، راننده مرد نسبتاً‌ مسن و جا افتاده اي بود. بعد از چند جمله صحبت معمول به آقاي راننده گفتم: "مي تونم با شما مشورت كنم؟"

راننده گفت: "اگه بتونم كمکي كنم خوشحال میشم."

گفتم: "من يه دوست خیلی خوبی دارم كه بهش دسترسی ندارم و نمي تونم اونو ببينم. چه كاری براش ميتونم انجام بدم؟"

بعد از يه كمي فكر گفت: "اگه هيچ كاري نمي تواني برايش انجام بدهی، حداقل برای سلامتي و حل مشكلاتش دعا كن."

گفتم: "از راهنمایی شما ممنونم، دوستم امام زمانه، از این به بعد حتما برای سلامتی و ظهور ایشون بیشتر دعا می کنم. به این امید که خدا فرجشون رو زودتر برسونه که او دعاها را می شنود. "انه سمیع الدعاء"

 اللهم عجل لوليك الفرج

کاش در اين رمضان لايق ديدار شوم

سحري با نظر لطف تو بيدار شوم

کاش منت بگذاري به سرم مهدي جان

تا که هم سفره تو لحظه افطار شوم

***********

در این ضیافت رحمت کمی وفا بکنیم

به یک بهانه بیایید خدا خدا بکنیم

کنون که ماه خداست در تمامی افطار

همه برای ظهور و فرج دعا بکنیم

"اللهم عجل لولیک الفرج"

***********

کاش در این رمضان فکر دگر می کردیم

از این آشفتگی احساس خطر می کردیم

حلول هلال ماه مبارک رمضان، ماه رحمت و ضیافت الهی بر بندگان خدا

رمضان وقتی که میایی و مرا به مهمانی خدا می بری،

                       چقدر دلم قرص می شود ...

                                    دست هایم را که به دست های تو می سپارم،

   شیرینی روزهای از خود جدا شدن و لذت شب های با خدا بودن را حس می کنم ...

   اما ماه رمضان، ما ماه عالم را گم کرده ایم ...

سلام

تا حالا دقت کردی که آدم بعد از یه هفته ی پر از مشکلات و استرس های مختلف وقتی به جمعه میرسه، چقدر احساس آرامش میکنه؟

صبح جمعه واقعا آرامش بخش و دوست داشتنیه. ولی هرچی عقربه های ساعت جلوتر میره آرامش و خوشی های جمعه کم و کم تر میشه و امان از غروب جمعه که چقدر دلگیره.

تا حالا از خودت پرسیدی که چرا اینطوری میشیم!؟